signalo.eu

Διαδικασία αναφοράς στο εξωτερικό: ποια είναι τα διαφορετικά στοιχεία ανά κράτος μέλος της ΕΕ;

Η Οδηγία της ΕΕ θέτει ένα ενιαίο ελάχιστο πλαίσιο, αλλά κάθε κράτος το ενσωματώνει στη δική του νομοθεσία. Αυτό το άρθρο δείχνει πού βρίσκονται συνήθως οι εθνικές διαφορές και τι σημαίνει αυτό εάν έχετε εγκαταστάσεις σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη της ΕΕ.

Διαφέρει ο κανονισμός υποβολής αναφορών ανά κράτος της ΕΕ;

Ναι. Η ευρωπαϊκή οδηγία για την προστασία των υπαλλήλων που καταγγέλλουν παραβάσεις θέτει ένα κοινό ελάχιστο, αλλά κάθε κράτος μέλος έχει μεταφέρει την οδηγία σε δικό του εθνικό νόμο. Ως εκ τούτου, οι λεπτομέρειες μπορεί να διαφέρουν: ποιος ακριβώς εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, κατά πόσον η ανώνυμη υποβολή πρέπει να διευκολύνεται υποχρεωτικά, ποια αρχή ασκεί εποπτεία και ποιες κυρώσεις ισχύουν για την απουσία ενός καναλιού.

Για έναν οργανισμό που δραστηριοποιείται μόνο στην Ελλάδα, αυτό δεν αλλάζει πολλά. Εάν έχετε καταστήματα σε περισσότερα από ένα κράτη της ΕΕ, τότε είναι καλό να γνωρίζετε ότι μία κεντρική πολιτική δεν ικανοποιεί αυτόματα τις απαιτήσεις σε όλα τα κράτη με τον ίδιο τρόπο. Η ακριβής εφαρμογή ανά κράτος είναι κάτι για το οποίο θα πρέπει να συμβουλευθείτε το εθνικό κείμενο του νόμου ή έναν δικηγόρο σε εκείνο το κράτος. Παρακάτω αναφέρονται τα σημεία όπου οι διαφορές βρίσκονται συνήθως, όχι τι ακριβώς απαιτεί κάθε κράτος.

Τι είναι ίδιο σε κάθε κράτος της ΕΕ

Ο πυρήνας της οδηγίας είναι ίδιος σε όλα τα κράτη μέλη. Πρέπει να υπάρχει ένα εσωτερικό κανάλι υποβολής αναφορών, υπάρχει επιβεβαίωση λήψης εντός καθορισμένης προθεσμίας, ακολουθεί ανατροφοδότηση εντός εύλογης προθεσμίας σχετικά με την αξιολόγηση, και η ταυτότητα του υπαλλήλου που καταγγέλλει παραβάσεις αντιμετωπίζεται εμπιστευτικά. Η απαγόρευση της δυσμενούς μεταχείρισης υπαλλήλων που καταγγέλλουν παραβάσεις υπάρχει επίσης σε όλα τα κράτη, αν και η ακριβής διατύπωση μπορεί να διαφέρει.

Αυτό το κοινό θεμέλιο σημαίνει ότι ένας οργανισμός που έχει θέσει τη δική του εθνική διαδικασία υποβολής αναφορών προσεκτικά, έχει ήδη ολοκληρώσει ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς. Το ζήτημα είναι κυρίως πού ο εθνικός νόμος προσθέτει κάτι ή συμπληρώνει κάτι διαφορετικά από αυτό που γνωρίζετε.

Πού διαφέρουν οι εθνικοί νόμοι

Ανώνυμη υποβολή

Η οδηγία δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να επιτρέψουν την ανώνυμη υποβολή, αλλά το αφήνει στο κράτος μέλος. Ορισμένες χώρες έχουν επιλέξει να διευκολύνουν υποχρεωτικά τις ανώνυμες υποβολές, άλλες χώρες το αφήνουν στον εργοδότη. Για έναν οργανισμό που δραστηριοποιείται σε περισσότερα από ένα κράτη, αυτό σημαίνει ότι αυτό που είναι επιλογή σε ένα κράτος, μπορεί να είναι υποχρέωση σε άλλο.

Ποιος ακριβώς είναι συνδεδεμένος

Η έννοια του προσωπικού μπορεί επίσης να έχει διαφορετική εφαρμογή ανά κράτος: σκεφτείτε τη θέση των σταθμών πρακτικής, των εθελοντών, των ανεξάρτητων επαγγελματιών ή των πρώην υπαλλήλων. Η οδηγία δίνει ένα ευρύ ορισμό, αλλά ο εθνικός νομοθέτης μπορεί να το έχει κάνει πιο συγκεκριμένο ή ευρύτερο. Αυτός που θέλει να το ελέγξει για τη δική του κατάσταση, μπορεί να ξεκινήσει με με λίγες ερωτήσεις να δει εάν και πού ισχύει η υποχρέωση για τον οργανισμό σας.

Εποπτική αρχή και κυρώσεις

Κάθε κράτος μέλος ορίζει τη δική του αρμόδια αρχή για εξωτερικές υποβολές και οι κυρώσεις για την απουσία ενός καναλιού ή για τη δυσμενή μεταχείριση υπαλλήλων που καταγγέλλουν παραβάσεις διαφέρουν ανά κράτος. Τα ποσά και η πρακτική επιβολής δεν καθορίζονται στην ίδια την οδηγία, επομένως τα βρίσκετε μόνο στο εθνικό νόμο ή στην εποπτική αρχή του κράτους.

Γλώσσα και προσβασιμότητα

Στις περισσότερες χώρες, είναι συνηθισμένο το κανάλι υποβολής αναφορών να είναι προσβάσιμο στη γλώσσα των υπαλλήλων που το χρησιμοποιούν. Με διεθνή ομάδες, αυτό συχνά σημαίνει ότι μια σελίδα υποβολής πρέπει να είναι διαθέσιμη σε πολλές γλώσσες, ακόμη και αν το υπόλοιπο της διαχείρισης της επιχείρησης διεξάγεται σε μία γλώσσα.

Τι σημαίνει αυτό για μια κεντρική πολιτική

Ένας οργανισμός με καταστήματα σε περισσότερα από ένα κράτος της ΕΕ μπορεί να εφαρμόσει μια ενιαία κοινή όραση ακεραιότητας, αλλά η ίδια η διαδικασία υποβολής πρέπει συνήθως να ελεγχθεί ανά κράτος σύμφωνα με το τοπικό νόμο. Αυτό ισχύει τόσο για το περιεχόμενο της διαδικασίας όσο και για πρακτικά ζητήματα όπως η γλώσσα της σελίδας υποβολής και το ζήτημα του εάν η ανώνυμη υποβολή πρέπει να είναι τεχνικά δυνατή.

Γι' αυτό είναι σύνηθες να ακολουθείται μια βασική διαδικασία που ισχύει παντού, συμπληρωμένη με ένα σύντομο μπλοκ ειδικό για κάθε χώρα που περιέχει τις αποκλίσεις. Έτσι η διαδικασία παραμένει αναγνωρίσιμη για τους εργαζομένους που μετακινούνται μεταξύ διαφόρων εγκαταστάσεων, ενώ κάθε χώρα συμμορφώνεται με τη δική της νομοθεσία.

Τι μπορείτε να ερευνήσετε μόνοι σας

Για να γνωρίζετε τι διαφέρει σε μια συγκεκριμένη χώρα, ο εθνικός νόμος μεταφοράς της ευρωπαϊκής οδηγίας αποτελεί το σημείο αναφοράς, συμπληρωμένος με την επεξήγηση της αρμόδιας αρχής εποπτείας σε αυτή τη χώρα. Ένας νομικός που γνωρίζει τη τοπική νομοθεσία μπορεί να το μεταφράσει στη συγκεκριμένη κατάστασή σας· εμείς δεν μπορούμε, γιατί δεν αξιολογούμε ή παρέχουμε συμβουλές αλλά δομούμε και επιβλέπουμε τις προθεσμίες.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς λειτουργεί στην πράξη η μεταφορά της ευρωπαϊκής οδηγίας, υπάρχουν στο αποθετήριο γνώσης με επεξηγήσεις ανά θέμα«. Μπορείτε επίσης να διαβάσετε πώς αποκτούμε τις πληροφορίες μας μέσω σελίδα σχετικά με την προέλευση των πληροφοριών.

Ελέγχουμε μόνοι σας που βρίσκεστε

Εάν δεν έχετε ακόμη σαφή εικόνα για το τι ισχύει για την οργάνωσή σας, κάντε δωρεάν τον έλεγχο σε μερικές ερωτήσεις. Αν θέλετε να δείτε αμέσως τι κοστίζει ένα κανάλι γνωστοποίησης με τοπικά μπλοκ και πρότυπα, δείτε τις τιμές και τι περιέχουν.

Αυτό το άρθρο είναι γενικές πληροφορίες και όχι νομική συμβουλή.