Informowanie pracowników o procedurze zgłaszania naruszeń za granicą: co jest inne?
Jeśli Twoja organizacja ma siedziby w kilku krajach UE, to istota obowiązku informacyjnego jest wszędzie taka sama: pracownicy muszą wiedzieć, że istnieje kanał zgłaszania, jak go mogą wykorzystać i że możliwe jest anonimowe zgłaszanie. To, co się różni, to wdrażanie w poszczególnych krajach. Dyrektywa UE, na której opierają się ustawy krajowe, stanowi minimum. Każde państwo członkowskie wypełnia to samodzielnie, co dotyczy zwłaszcza języka informacji, sposobu jej rozpowszechniania i czasami również tego, którą instytucję musisz wymienić.
Pierwsza i najbardziej widoczna różnica to język. Informacje o kanale zgłaszania powinny być zrozumiałe dla pracownika, który je czyta. W praktyce oznacza to, że procedurę, zestaw informacyjny i stronę zgłaszania należy udostępnić w języku lub językach, które są powszechne w tej siedzibie, a nie tylko w holenderskim lub angielskim języku siedziby głównej. Dla zakładu instalacyjnego z filią w Polsce lub Rumunii to coś więcej niż szczegół: pracownicy, którzy nie rozumieją informacji, praktycznie nie są poinformowani.
Forma i kanał różnią się w zależności od kraju
Niektóre kraje stawiają wymogi dotyczące formy, w jakiej informujesz, na przykład poprzez stałą część podręcznika pracownika, obowiązkowe zawiadomienie przy zatrudnieniu lub widoczne miejsce w intranecie. Inne kraje pozostawiają formę wolną i oceniają tylko to, czy informacja została rzeczywiście dostarczona w możliwy do wykazania sposób. To ostatnie jest ważne do zapamiętania: w prawie każdym kraju liczy się nie tylko fakt, że poinformujesz, ale także to, czy możesz to wykazać. Prezentacja, która kiedyś miała miejsce, jest trudniejsza do wykazania niż stały dokument z datą i potwierdzeniem odbioru.
Rola współudziału pracowników również się różni. W Holandii zgoda organu reprezentacji pracowników jest stałą częścią procesu, zanim poinformujesz pracowników. W innych państwach członkowskich rola ta przypada związkowi zawodowemu, reprezentacji personelu o innej nazwie lub brakuje porównywalnego kroku. Jeśli tworzysz plan komunikacji dla kilku krajów jednocześnie, warto sprawdzić w każdym kraju, który organ współudziału pracowników jest faktycznie kompetentny, zamiast kopiować model holenderski jeden do jednego.
Jedna korporacja, wiele lokalnych obowiązków
Dla grupy z siedzibami w różnych krajach UE zazwyczaj oznacza to, że rdzeń wiadomości może pozostać taki sam: istnieje kanał zgłaszania, tak go używasz, tak zachowujesz anonimowość, to są terminy. Ale opakowanie, język i dowód odbioru muszą być zgodne z lokalnymi przepisami w każdym kraju. Centralny pakiet informacyjny działa zatem dobrze tylko wtedy, gdy jest uzupełniany w każdej siedzibie, a nie gdy jest przesyłany bez zmian. zapoznaj się spokojnie z różnicami w poszczególnych krajach w bazie wiedzy zawiera przegląd według tematu, dzięki czemu możesz sprawdzić w każdej siedzibie, co dokładnie musi być na miejscu.
Innym punktem, w którym kraje się różnią, jest to, jaka zewnętrzna możliwość zgłaszania powinna być wymieniona obok kanału wewnętrznego. W większości państw członkowskich istnieje organ nadzoru lub instytucja, do której pracownik może się zwrócić zewnętrznie, ale nazwa i kompetencje tej instytucji różnią się. Nie do Ciebie należy zniwelowanie tej różnicy poprzez własną interpretację; wymień prawidłową lokalną instytucję dla każdego kraju i w razie wątpliwości skonsultuj się z prawnikiem znającym lokalne przepisy.
Dla tych, którzy jeszcze muszą ustalić, czy obowiązek w ogóle dotyczy każdej siedziby, rozsądnie jest najpierw odpowiedzieć na to pytanie, zanim rozpoczniesz komunikację. sprawdź w kilku pytaniach, czy obowiązek dotyczy Twojej sytuacji Daje w tym pierwszą wskazówkę, dla każdego kraju i każdej lokalizacji. W ten sposób unika się poświęcania czasu na informowanie pracowników w lokalizacji, gdzie próg jeszcze nie został osiągnięty, lub odkrycia zbyt późno, że jednak go osiągnięto.
Na koniec: źródło informacji i sposób jej rejestracji są równie ważne co sama treść. Pakiet, który nie rozwija się wraz ze zmianami w lokalnym prawie, jest przestarzały w ciągu roku. przeczytaj, skąd pochodzą informacje na platformie pokazuje, jak ta aktualność jest monitorowana.
Jeśli mają Państwo pytania dotyczące określonej sytuacji w jednej z Pańskich lokalizacji, skonsultuj się z prawnikiem znającym lokalnie obowiązujące prawo lub właściwym organem nadzoru w danym kraju. Jeśli chcą Państwo najpierw przegląd sytuacji w każdej lokalizacji, wykonaj bezpłatną szybką ocenę lub przeczytaj tematy w bazie wiedzy.