Ισχύει η υποχρέωση αναφοράς και με λιγότερους από πενήντα υπαλλήλους;

Ορισμένοι τομείς εμπίπτουν επίσης κάτω από το όριο των πενήντα

Ναι, για περιορισμένο αριθμό τομέων ισχύει υποχρέωση υποβολής αναφοράς και κάτω από πενήντα εργαζόμενους. Το όριο των πενήντα εργαζομένων είναι ο κύριος κανόνας, αλλά τόσο ο ολλανδικός Νόμος περί προστασίας διαφημιστών (Wet bescherming klokkenluiders) όσο και ο γερμανικός Hinweisgeberschutzgesetz προβλέπουν εξαιρέσεις για τομείς όπου η εποπτεία και η ακεραιότητα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Στην Ολλανδία αφορά χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, προϊόντα και αγορές, την πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, την αστική αεροπορία, την εργασία στη ναυτιλία και τον έλεγχο κράτους λιμένα, καθώς και δραστηριότητες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θάλασσα. Στη Γερμανία αφορά υπηρεσίες κινητών αξιών και επιχειρήσεις επενδύσεων, καθώς και την πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Για έναν οργανισμό που δραστηριοποιείται σε έναν από αυτούς τους τομείς, ο αριθμός των εργαζομένων επομένως δεν λαμβάνεται υπόψη κατά την απάντηση του ερωτήματος για το εάν πρέπει να υπάρχει εσωτερικό κανάλι υποβολής αναφορών: θα πρέπει να υπάρχει ούτως ή άλλως, ακόμη και με δύο δυο χέρια συνεργατών. Εκτός αυτών των τομέων, το όριο των πενήντα εργαζομένων ισχύει κανονικά ως κατώτατο όριο. Ένα κείμενο ή συμβουλή που δηλώνει χωρίς πρόσθετα στοιχεία ότι κάτω από πενήντα εργαζόμενους δεν υπάρχει υποχρέωση υποβολής αναφοράς, δεν ισχύει για αυτές τις περιπτώσεις εξαίρεσης — ο τομέας στον οποίο δραστηριοποιείται ένας οργανισμός είναι τουλάχιστον τόσο καθοριστικός όσο ο αριθμός των εργαζομένων.

Πού βρίσκεται αυτό: άρθρο 8 της οδηγίας και των εθνικών νόμων

Η βάση για αυτή την εξαίρεση βρίσκεται στο άρθρο 8 της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937, που υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ορίσουν κανάλι υποβολής αναφορών για ορισμένες οντότητες ανεξαρτήτως του μεγέθους τους. Η Ολλανδία το εφαρμόσθηκε στο άρθρο 2, 2α και 2β του Νόμου περί προστασίας διαφημιστών, με τους τομείς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ξεπλύματος χρήματος και χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, αστικής αεροπορίας, εργασίας στη ναυτιλία και εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θάλασσα. Η Γερμανία ακολούθησε το ίδιο μονοπάτι στο § 12 Abs. 3 του Hinweisgeberschutzgesetz, στο οποίο καθορίζονται οι υπηρεσίες κινητών αξιών, επιχειρήσεις επενδύσεων και η πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας ως τομείς χωρίς κατώτατο όριο.