Czy obowiązek zgłaszania dotyczy również przedsiębiorstw zatrudniających poniżej pięćdziesięciu pracowników?

Niektóre sektory są również zwolnione z progu pięćdziesięciu pracowników

Tak, w przypadku ograniczonej liczby sektorów obowiązek raportowania obowiązuje również przy mniej niż pięćdziesięciu pracownikach. Próg pięćdziesięciu pracowników stanowi regułę główną, ale zarówno holenderska ustawa o ochronie osób zgłaszających naruszenia, jak i niemiecka Hinweisgeberschutzgesetz zawierają wyjątki dla sektorów, w których nadzór i uczciwość mają szczególne znaczenie. W Holandii dotyczy to usług finansowych, produktów i rynków, przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, cywilnego lotnictwa, pracy morskiej i kontroli stanu portu, oraz działalności związanej z ropą i gazem na morzu. W Niemczech dotyczy to usług w zakresie papierów wartościowych i firm inwestycyjnych, a także przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

W przypadku organizacji działającej w jednym z tych sektorów liczba pracowników nie ma znaczenia przy pytaniu, czy musi istnieć wewnętrzny kanał raportowania: kanał taki musi istnieć niezależnie, nawet w przypadku kilku pracowników. Poza tymi sektorami próg pięćdziesięciu pracowników rzeczywiście obowiązuje jako dolna granica. Tekst lub opinię stwierdzającą bez zastrzeżeń, że poniżej pięćdziesięciu pracowników nie ma obowiązku raportowania, jest nieprawidłowa w przypadku tych wyjątków — sektor, w którym działa organizacja, jest co najmniej tak samo ważny jak liczba pracowników.

Gdzie to jest zapisane: artykuł 8 dyrektywy i przepisy krajowe

Podstawą tego wyjątku jest artykuł 8 dyrektywy (UE) 2019/1937, który nakazuje państwom członkowskim ustanowić kanał raportowania dla określonych podmiotów niezależnie od ich wielkości. Holandia wdrożyła to w artykułach 2, 2a i 2b ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia, wskazując sektory usług finansowych, przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, cywilnego lotnictwa, pracy morskiej oraz ropy i gazu na morzu. Niemcy poszły tą samą drogą w § 12 ust. 3 ustawy Hinweisgeberschutzgesetz, w którym usługi w zakresie papierów wartościowych, firmy inwestycyjne oraz przeciwdziałanie praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu są wyznaczone jako sektory bez dolnej granicy.