Binnen hoeveel dagen moet ik een melding bevestigen?

Zeven dagen voor de ontvangstbevestiging

Een melding hoort binnen zeven dagen na ontvangst bevestigd te worden. Dit geldt zowel voor werkgevers in Nederland als in Duitsland, en de termijn is in beide landen letterlijk hetzelfde: zeven dagen, gerekend vanaf het moment dat de melding binnenkomt — niet vanaf het moment dat iemand hem leest of oppakt.

Die zeven dagen zijn geen vrijblijvend richtsnoer maar een vaste term uit de wet, en ze markeren meteen het startpunt van de volgende, langere termijn: de drie maanden waarbinnen de melder informatie krijgt over wat er met zijn melding gebeurt. Die drie maanden lopen namelijk vanaf de verzending van de ontvangstbevestiging, niet vanaf de melding zelf. Wie de bevestiging laat liggen, schuift dus ook de latere termijn voor zich uit — maar de zeven dagen zelf blijven staan. Voor organisaties die niet onder de wettelijke plicht vallen (onder de drempel van vijftig werknemers, en buiten de sectoren waarvoor de plicht sowieso geldt) is deze termijn geen wettelijke verplichting, maar wordt hij in de praktijk vaak toch aangehouden omdat hij nu eenmaal de norm is geworden.

Grondslag: artikel 9 van de EU-richtlijn

De zeven dagen komen voort uit artikel 9 van richtlijn (EU) 2019/1937, die de kaders voor interne meldprocedures vastlegt. Nederland heeft deze termijn overgenomen in artikel 2, lid 2, onderdeel h van de Wet bescherming klokkenluiders, en Duitsland in § 17, Absatz 1, Nummer 2 van het Hinweisgeberschutzgesetz. In alle drie de teksten staat dezelfde volgorde: eerst de ontvangstbevestiging binnen zeven dagen, dan de inhoudelijke beoordeling waarover de melder binnen drie maanden na die bevestiging bericht krijgt. Dat de Europese richtlijn en de twee nationale wetten hier woordelijk hetzelfde termijn hanteren, is geen toeval — de richtlijn stelde deze termijn dwingend voor, en beide lidstaten hebben hem zonder afwijking overgenomen.