μπορώ να διαχειριστώ το κανάλι υποβολής καταγγελιών και ο ίδιος ως εσωτερικά ή πρέπει να το αναθέσω σε εξωτερικό φορέα

Αυτοδιαχείριση ή εξωτερική ανάθεση — και τα δύο επιτρέπονται

Ένα κανάλι αναφοράς μπορεί να διατάξει εσωτερικά, με δικό προσωπικό και δικά συστήματα, και μπορεί επίσης να ανατεθεί σε ένα εξωτερικό μέρος. Η Οδηγία και ο Νόμος περί Προστασίας Διαφωνούντων δεν προβλέπουν υποχρεωτικά κανένα από τα δύο. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι πρέπει να υπάρχει μια διαδικασία που πληροφορεί ορισμένες προϋποθέσεις, ανεξάρτητα από το ποιος ασχολείται με την τεχνολογία και τη διοίκηση πίσω από αυτήν: πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος για να λαμβάνονται αναφορές, κάποιος πρέπει να έχει τη δυνατότητα να τις επεξεργάζεται, και οι προθεσμίες για επιβεβαίωση παραλαβής και ανατροφοδότησης πρέπει να τηρούνται.

Αυτό που σημασία έχει στην πράξη δεν είναι τόσο η τοποθεσία του καναλιού, αλλά ποιος έχει πρόσβαση σε αυτό και πώς διασφαλίζεται η επεξεργασία. Ένα κανάλι που φιλοξενείται εξωτερικά επιλέγεται συχνά διότι διευκολύνει την εμπιστευτικότητα και την ανωνυμία: ένας εργαζόμενος αναφέρει σε ένα μέρος που δεν έχει άμεση σχέση με τον εργοδότη, που για ορισμένες αναφέρειες λειτουργεί σαν μείωση του κατωφλιού. Η εσωτερική διαχείριση μπορεί εξίσου να ικανοποιεί τις απαιτήσεις, εφόσον η εμπιστευτικότητα είναι διευθετημένη και οι άνθρωποι που λαμβάνουν και επεξεργάζονται τις αναφορές είναι κατάλληλα ορισμένοι. Ποιαδήποτε διαδρομή επιλεγεί, η επιλογή θίγει συχνά και τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων: η διοικητική επιτροπή των εργαζομένων έχει δικαίωμα έγκρισης στο σύστημα αναφοράς, και η έγκριση αυτή ισχύει τόσο για την εσωτερική όσο και για την εξωτερική διάταξη.

Τι ρυθμίζουν και τι δεν ρυθμίζουν το άρθρο 9 και το άρθρο 2

Το άρθρο 9 της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 περιγράφει τις διαδικασίες για εσωτερική αναφορά και παρακολούθηση, με απαιτήσεις για εμπιστευτικότητα, επιβεβαίωση παραλαβής και ανατροφοδότηση, αλλά χωρίς προσδιορισμό του τεχνικού ή οργανωτικού μέρους του καναλιού. Το άρθρο 2 του Νόμου περί Προστασίας Διαφωνούντων εφαρμόζει αυτό στη εσωτερική διαδικασία αναφοράς στην ελληνική νομοθεσία και αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα μεταξύ εσωτερικής διάταξης και εξωτέρικης ανάθεσης. Το ερώτημα κατά πόσον κάτι πρέπει υποχρεωτικά να ανατεθεί σε εξωτερικό μέρος, δεν απαντάται καταφατικά από καμία από τις δύο πηγές· θέτουν απαιτήσεις στο αποτέλεσμα της διαδικασίας, όχι στη μορφή στην οποία οργανώνεται.