Πού μπορεί ένας υπάλληλος να αναφέρει ανεπιθύμητη συμπεριφορά;

Ένας εργαζόμενος συνήθως αναφέρει ανεπιθύμητη συμπεριφορά εσωτερικά, στον ίδιο τον εργοδότη

Ένας εργαζόμενος που αντιμετωπίζει παρενόχληση, (σεξουαλική) παρενόχληση, επιθετικότητα ή διακρίσεις το αναφέρει στην πράξη στον προϊστάμενό του, σε έναν εμπιστευόμενο πρόσωπο, ή στο κανάλι αναφοράς που έχει ιδρύσει ο εργοδότης για το σκοπό αυτό. Το άρθρο 3 του Νόμου Προϋποθέσεων Εργασίας υποχρεώνει έναν εργοδότη να διαθέσει πολιτική κατά της ψυχοκοινωνικής καταπόνησης της εργασίας, και αυτή η πολιτική πρέπει στην πράξη να οδηγήσει σε ένα σημείο όπου μπορεί να καταφύγει ένας εργαζόμενος. Ο νόμος δεν προβλέπει μια σταθερή μορφή: μπορεί να είναι ένα εμπιστευόμενο πρόσωπο, μια χωριστή γραμμή αναφοράς, ή το ίδιο κανάλι που χρησιμοποιείται επίσης για αναφορές περί παραβάσεων.

Το τελευταίο συμβαίνει συχνά: πολλοί οργανισμοί ιδρύουν ένα ενιαίο σημείο αναφοράς τόσο για παραβάσεις όσο και για ανεπιθύμητη συμπεριφορά, ακριβώς γιατί ένας εργαζόμενος συχνά δεν γνωρίζει αμέσως σε ποια κατηγορία πέφτει κάτι. Για τις νόμιμες προθεσμίες, η διάκριση αυτή κάνει πράγματι διαφορά. Οι επτά ημέρες για μια δήλωση λήψης και οι τρεις μήνες για πληροφορίες σχετικά με την αξιολόγηση από τη Νομοθεσία για τη Προστασία των Προσώπων που Αναφέρουν Παραβάσεις ισχύουν για αναφορές περί παραβάσεων όπως ορίζονται από τη νομοθεσία αυτή — όχι αυτόματα για κάθε περιστατικό ανεπιθύμητης συμπεριφοράς μεταξύ συναδέλφων. Το αν μια αναφορά περί ανεπιθύμητης συμπεριφοράς θεωρείται επίσης ως παράβαση εξαρτάται από την φύση και το εύρος της. ένα μεγάλο μέρος των αναφορών περί ανεπιθύμητης συμπεριφοράς δεν εμπίπτει σε αυτή, και ακολουθεί το τμήμα Υγείας και Ασφάλειας της πολιτικής, με τη δική του προσέγγιση που έχει θεσπίσει ο εργοδότης για το σκοπό αυτό.

Από όπου προκύπτει: Νόμος Υγείας και Ασφάλειας άρθρο 3 και Νομοθεσία για τη Προστασία των Προσώπων που Αναφέρουν Παραβάσεις

Το άρθρο 3 του Νόμου Προϋποθέσεων Εργασίας υποχρεώνει έναν εργοδότη να διαθέσει πολιτική κατά της ψυχοκοινωνικής καταπόνησης της εργασίας, χωρίς να προβλέπει ένα συγκεκριμένο κανάλι αναφοράς. Η Νομοθεσία για τη Προστασία των Προσώπων που Αναφέρουν Παραβάσεις ρυθμίζει ένα χωριστό, νόμιμο κανάλι με σταθερές προθεσμίες, αλλά αυτό το κανάλι προορίζεται για αναφορές περί παραβάσεων όπως ορίζονται από αυτή τη νομοθεσία. Ποια από τις δύο ισχύει σε μια συγκεκριμένη αναφορά περί ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, είναι αρμοδιότητα του εργοδότη και της διαδικασίας αναφοράς του να προσδιορίσουν.