Czy niemiecki prawo ochrony sygnalistów dotyczy mojego oddziału tam?

Dla niemieckiego oddziału obowiązuje prawo niemieckie, a nie holenderskie

Oddział w Niemczech podlega w większości przypadków niemieckiej ustawie o ochronie sygnalistów (Hinweisgeberschutzgesetz, HinSchG), niezależnie od tego, co zostało już uregulowane w Holandii. Prawo niemieckie posługuje się takim samym progiem jak holenderska ustawa o ochronie sygnalistów: od pięćdziesięciu pracowników obowiązek utworzenia wewnętrznego kanału zgłaszania. Liczba pracowników brana jest pod uwagę dla liczby pracowników zatrudnionych w Niemczech, a nie dla całkowitej liczby pracowników całej organizacji na świecie. Pracodawca holenderski z niemieckim oddziałem zatrudniającym pięćdziesięciu lub więcej pracowników będzie miał do czynienia z dwiema odrębnymi ustawami działającymi równolegle: holenderską dla części holenderskiej, niemiecką dla części niemieckiej.

Obowiązek może również wynikać poniżej tego progu pięćdziesięciu pracowników, a mianowicie dla pracodawców świadczących usługi finansowe, przedsiębiorstw inwestycyjnych oraz zwalczania prania brudnych pieniędzy i finansowania terroryzmu. Jest to taki sam wyjątek jak w prawie holenderskim, z nieco innymi sformułowaniami. Niemiecki oddział, który sam w sobie zatrudnia mniej niż pięćdziesięciu pracowników, nie unika zatem automatycznie obowiązku, jeśli oddział jest aktywny w jednym z tych sektorów. W pozostałych aspektach regulacja niemiecka w dużej mierze podąża za schematem holenderskim: potwierdzenie otrzymania i termin na udzielenie informacji o ocenie, rolę Betriebsratu porównywalną z holenderską radą pracowniczną, oraz osobny zewnętrzny punkt zgłaszania w Bundesamt für Justiz.

Gdzie to jest uregulowane: HinSchG i artykuł 8 dyrektywy

Niemiecki obowiązek utworzenia wewnętrznego kanału zgłaszania jest określony w Hinweisgeberschutzgesetz, z progiem i wyjątkiem branżowym w § 12 Abs. 3 HinSchG. Ta ustawa jest niemiecką implementacją artykułu 8 dyrektywy (UE) 2019/1937, tej samej dyrektywy UE, która stanowi również podstawę holenderskiej ustawy o ochronie sygnalistów — dlatego właśnie obie ustawy wykazują takie podobieństwo, podczas gdy są to jednak dwa odrębne prawa krajowe, każde obowiązujące na własnym terytorium.