zgłaszający nie zgadza się z tym, jak rozpatrzono jego zawiadomienie, co wtedy

Niezadowolenie z rozpatrzenia sprawy nie jest ślepą uliczką

Jeśli zgłaszający nie zgadza się z wynikiem wewnętrznego zgłoszenia, nie oznacza to, że sprawa automatycznie się kończy — ale oznacza to również, że zgłaszający nie ma już możliwości działania. Wewnętrzna procedura zgłaszania ma na celu zbadanie zgłoszenia i poinformowanie zgłaszającego o tym, co z nim zostało zrobione, zgodnie z opisem w artykule 2 ustawy o ochronie zgłaszających. To zwrotne informacje stanowią obowiązek informacyjny dotyczący oceny i działań podjętych w związku ze zgłoszeniem, a nie orzeczenie, od którego przysługuje wewnętrzna skarga. Innymi słowy: pracodawca wyjaśnia, co było badane i jaki wniosek z tego wynika, ale nie jest zobowiązany do opracowania oddzielnej procedury rozpatrywania zastrzeżeń dla zgłaszających, którzy się z tym nie zgadzają.

Tym, co zgłaszający może zrobić, jest przejście do instancji zewnętrznych. Dyrektywa (UE) 2019/1937 przewiduje poza wewnętrznym kanałem również możliwość zgłoszenia zewnętrznego, na przykład do właściwego organu, zgodnie z artykułami 10 i 11 tej dyrektywy. W Niderlandach jest to możliwe między innymi w Domu dla Zgłaszających. Niezadowolenie z wewnętrznego rozpatrzenia sprawy nie jest zatem często punktem końcowym, ale bodźcem dla zgłaszającego do ponownego przedłożenia sprawy gdzie indziej. Dla pracodawcy nic się nie zmienia w tym, co zostało już wewnętrznie ustalone: jak zamykam zgłoszenie i co rejestruję pozostaje starannie prowadzona dokumentacja, nawet jeśli zgłaszający zwróci się do instancji zewnętrznej. Możliwe jest również, że zgłaszający wróci z pytaniami dotyczącymi samej oceny, co ma związek z kiedy muszę poinformować zgłaszającego o ocenie.

Skąd to wynika: dyrektywa i Ustawa o ochronie osób zgłaszających naruszenia

Wewnętrzny obowiązek udzielenia zwrotnych informacji wynika z artykułu 2 ustawy o ochronie zgłaszających i z terminu na udzielenie odpowiedzi określonego w artykule 9 dyrektywy (UE) 2019/1937, podczas gdy możliwość zgłoszenia zewnętrznego jest określona w artykułach 10 i 11 tej samej dyrektywy i praktycznie jest realizowana przez Dom dla Zgłaszających.