de melder wil anoniem blijven maar ik heb meer informatie nodig, mag dat

Vervolgvragen stellen mag, ook bij een anonieme melding

Ja, dat mag: een anonieme melder vervolgvragen stellen staat los van het recht om anoniem te blijven. Anonimiteit betekent dat de identiteit van de melder niet bekend is of wordt gemaakt, niet dat er geen contact meer mogelijk is. Bij signalo verloopt dat contact via de casecode: de melder logt daarmee terug in de meldomgeving, ziet de vraag van de behandelaar en kan daar — nog steeds anoniem — op reageren. Er is dus geen naam, geen e-mailadres en geen telefoonnummer nodig om toch met elkaar in gesprek te blijven over de inhoud van de melding.

Wat niet mag, is de anonimiteit gebruiken als voorwendsel om alsnog naar identificerende gegevens te vragen, of de indruk wekken dat meer informatie geven alleen kan als de melder zich bekendmaakt. Vraag dus naar feiten, data, namen van betrokkenen, documenten of getuigen — dat is normale onderzoeksinformatie — maar niet naar wie de melder zelf is, als die daar niet voor gekozen heeft. Raakt een medewerker de casecode kwijt tijdens dit proces, dan is er een aparte route om de toegang tot een melding te herstellen zonder de anonimiteit te doorbreken. En omdat de klok voor de wettelijke termijnen blijft doorlopen tijdens het stellen van vervolgvragen, is het goed om te weten wanneer de melder over de beoordeling geïnformeerd moet worden.

Waar dit uit volgt: richtlijn en geheimhoudingsplicht

Richtlijn (EU) 2019/1937 laat de keuze om anonieme meldingen al dan niet te verplichten aan de lidstaten over (artikel 6), maar zodra een meldkanaal anonieme meldingen faciliteert — zoals signalo doet — verandert dat niets aan de geheimhoudingsplicht rond de identiteit van de melder uit artikel 16 van die richtlijn. Die geheimhouding geldt onverkort tijdens het hele traject, inclusief het stellen en beantwoorden van vervolgvragen. De Wet bescherming klokkenluiders werkt deze uitgangspunten uit voor de Nederlandse praktijk.