zgłaszający chce pozostać anonimowy, ale potrzebuję więcej informacji, czy to możliwe

Można stawiać pytania uzupełniające, również w przypadku anonimowego zawiadomienia

Tak, to jest dozwolone: możliwość stawiania pytań uzupełniających przez anonimowego zawiadamiającego jest niezależna od prawa do pozostania anonimowym. Anonimowość oznacza, że tożsamość zawiadamiającego nie jest znana lub nie zostanie ujawniona, a nie że kontakt nie jest już możliwy. W signalo kontakt ten odbywa się poprzez kod sprawy: zawiadamiający loguje się ponownie do środowiska zawiadomienia, widzi pytanie pracownika zajmującego się sprawą i może — nadal anonimowo — na nie odpowiedzieć. Nie jest zatem wymagane żadne imię i nazwisko, adres e-mail ani numer telefonu, aby pozostać w kontakcie na temat zawartości zawiadomienia.

Czego nie wolno robić, to wykorzystywać anonimowość jako pretekst do dalszego żądania danych identyfikacyjnych lub sprawiać wrażenie, że udzielenie więcej informacji jest możliwe tylko wtedy, gdy zawiadamiający się ujawni. Pytaj zatem o fakty, daty, nazwiska zaangażowanych osób, dokumenty lub świadków — to normalne informacje dochodzeniowe — ale nie o to, kim sam jest zawiadamiający, jeśli się na to nie zdecydował. Jeśli pracownik utraci kod sprawy w trakcie tego procesu, istnieje osobna procedura do przywrócenia dostępu do zawiadomienia bez ujawnienia anonimowości. A ponieważ zegar ustawowych terminów ciąży dalej podczas stawiania pytań uzupełniających, warto wiedzieć kiedy zawiadamiający musi zostać poinformowany o wyniku oceny.

Z czego to wynika: dyrektywa i obowiązek poufności

Dyrektywa (UE) 2019/1937 pozostawia państwom członkowskim decyzję, czy mają obligatoryjnie umożliwić zawiadomienia anonimowe (artykuł 6), ale gdy tylko kanał zawiadomień ułatwia zawiadomienia anonimowe — tak jak robi to signalo — nie zmienia to niczego w obowiązku poufności dotyczącym tożsamości zawiadamiającego z artykułu 16 tej dyrektywy. Ta poufność obowiązuje w pełnym zakresie przez cały proces, łącznie ze stawianiem i odpowiadaniem na pytania uzupełniające. Ustawa o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawidłowo realizuje te zasady w praktyce holenderskiej.