moet ik het meldkanaal ook openstellen voor klanten en leveranciers

Openstellen voor klanten en leveranciers is geen wettelijke verplichting

De verplichting om een intern meldkanaal in te richten heeft betrekking op medewerkers, niet op klanten of leveranciers. Artikel 2 van de Wet bescherming klokkenluiders spreekt over de interne meldprocedure voor werknemers, en diezelfde afbakening staat in artikel 9 van richtlijn (EU) 2019/1937. Een werkgever die het meldkanaal alleen voor eigen personeel openstelt, voldoet daarmee aan de kern van de wettelijke opdracht.

Dat betekent niet dat het openstellen voor externen ongebruikelijk of onwenselijk is. Sommige organisaties kiezen ervoor om ook zelfstandigen, stagiairs, uitzendkrachten of zelfs leveranciers toegang te geven tot het kanaal, bijvoorbeeld omdat zij feitelijk met dezelfde risico's op misstanden te maken hebben binnen de organisatie. Dat is een eigen afweging, geen wettelijke plicht. Wie deze groepen toevoegt, doet er goed aan dat helder terug te laten komen in de meldprocedure, zodat voor iedereen duidelijk is wie waar terecht kan en wat er met een melding gebeurt. Wat er in die procedure in ieder geval moet staan, ongeacht de gekozen doelgroep, staat beschreven op de pagina over wat er in een klokkenluidersregeling moet staan.

Waarom de wet uitgaat van medewerkers

Zowel de Wet bescherming klokkenluiders als de onderliggende EU-richtlijn is opgezet vanuit de arbeidsrelatie: het gaat om personen die in verband met hun werk kennis krijgen van een misstand en die daarover binnen de organisatie moeten kunnen melden zonder nadelige gevolgen. Artikel 2 van de wet en artikel 9 van de richtlijn richten de interne procedure op die groep. Voor de vraag wie de meldingen vervolgens mag behandelen, en welke rol daarbij past, is de toelichting op wie binnen een bedrijf klokkenluidersmeldingen mag behandelen relevant, ook wanneer de kring van melders breder wordt getrokken dan de wet strikt vereist.