czy muszę również udostępnić kanał do zgłaszania naruszeń klientom i dostawcom

Udostępnianie klientom i dostawcom nie jest wymogiem prawnym

Obowiązek ustanowienia wewnętrznego kanału zgłoszeniowego dotyczy pracowników, a nie klientów ani dostawców. Artykuł 2 ustawy o ochronie sygnalistów odnosi się do wewnętrznej procedury zgłoszeniowej dla pracowników, a taki sam podział znajduje się w artykule 9 dyrektywy (UE) 2019/1937. Pracodawca, który udostępnia kanał zgłoszeniowy wyłącznie własnemu personelowi, spełnia w ten sposób istotę ustawowego obowiązku.

Nie oznacza to, że udostępnianie kanału osobom trzecim jest niezwykłe ani niepożądane. Niektóre organizacje decydują się na udzielenie dostępu również pracownikom samozatrudnionym, stażystom, pracownikom tymczasowym, a nawet dostawcom, na przykład dlatego, że faktycznie mają do czynienia z tymi samymi ryzykami naruszenia prawa w ramach organizacji. Jest to kwestia własnego uznania, a nie wymóg prawny. Ci, którzy dodają te grupy, robią dobrze, jeśli wyraźnie się to pojawia w procedurze zgłoszeniowej, aby dla wszystkich było jasne, do kogo można się zwrócić i co się dzieje ze zgłoszeniem. Niezależnie od wybranej grupy docelowej, wymogi procedury opisane są na stronie dotyczącej co musi znajdować się w regulacji sygnalistów.

Dlaczego ustawa wychodzi od pracowników

Zarówno ustawa o ochronie sygnalistów, jak i leżąca u jej podstaw dyrektywa UE została opracowana na podstawie stosunku pracy: chodzi o osoby, które w związku ze swoją pracą dowiadują się o naruszeniu prawa i muszą mieć możliwość zgłoszenia tego wewnątrz organizacji bez negatywnych konsekwencji. Artykuł 2 ustawy i artykuł 9 dyrektywy obejmują wewnętrzną procedurę dla tej grupy. W kwestii tego, kto może następnie obsługiwać zgłoszenia i jaka jest odpowiednia rola, istotne są wyjaśnienia dotyczące kto w przedsiębiorstwie może obsługiwać zgłoszenia sygnalistów również wtedy, gdy grupa zgłaszających zostanie rozszerzona poza to, co ustawa ściśle wymaga.