Πρέπει ένας υπάλληλος να μπορεί επίσης να κάνει προφορική αναφορά;

Η προφορική αναφορά πρέπει να είναι δυνατή εκτός από τη γραπτή

Ναι, ένας εργαζόμενος πρέπει επίσης να μπορεί να κάνει αναφορά προφορικά· ένα κανάλι αναφοράς που προσφέρει μόνο ένα γραπτό έντυπο δεν είναι επαρκές. Η οδηγία στην οποία βασίζονται οι εθνικοί νόμοι προβλέπει ότι ένα εσωτερικό κανάλι αναφοράς καθιστά δυνατή τόσο τη γραπτή όσο και την προφορική αναφορά. Η προφορική επικοινωνία μπορεί να γίνει μέσω τηλεφωνικής γραμμής ή άλλου συστήματος φωνής, και κατόπιν αιτήματος του αναφέροντος, επίσης μέσω προσωπικής συνομιλίας. Δεν είναι λοιπόν αρμοδιότητα του εργοδότη να αποφασίσει ότι γίνονται δεκτά μόνο κείμενα· η επιλογή του τρόπου αναφοράς βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του αναφέροντος.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένας οργανισμός πρέπει να προσφέρει, εκτός από μια γραπτή σελίδα αναφοράς, επίσης έναν τρόπο για να εγγράψει κάποιος κάτι ή να το συζητήσει, και ότι αυτή η εγγραφή ή συζήτηση καταγράφεται και αντιμετωπίζεται με τον ίδιο προσεκτικό τρόπο όπως μια γραπτή αναφορά. Ένας εργαζόμενος που προτιμά να μην πληκτρολογεί, ή που θέλει να διευκρινίσει κάτι που είναι δύσκολο να καταγραφεί στο χαρτί, πρέπει να έχει αυτή τη δυνατότητα. Αυτό ισχύει επίσης εάν κάποιος προτιμά να μην αναφέρει το όνομά του: ο τρόπος αναφοράς (γραπτή, εγγεγραμμένη ή σε συζήτηση) είναι ανεξάρτητος από το ερώτημα αν κάποιος το κάνει ανώνυμα.

Που αναφέρεται: άρθρο 9 οδηγίας και άρθρο 2 Wbk

Αυτή η απαίτηση προέρχεται απευθείας από το άρθρο 9 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937, το οποίο προβλέπει ότι τα εσωτερικά κανάλια αναφοράς πρέπει να καθιστούν δυνατή τόσο τη γραπτή όσο και την προφορική αναφορά. Ο ολλανδικός Νόμος περί προστασίας των μηνυτών εξειδικεύει αυτή την οδηγία στις απαιτήσεις για τη διαδικασία εσωτερικής αναφοράς, ρυθμίζεται στο άρθρο 2 αυτού του νόμου. Για την ακριβή διατύπωση και τις εξαιρέσεις που αναφέρουν ο ίδιος ο νόμος και η οδηγία, ο κείμενος του νόμου είναι η κατάλληλη πηγή.