τι συμβαίνει εάν διαπιστωθεί ότι δεν έχουμε εσωτερικό κανάλι υποβολής καταggελιών ενώ θα έπρεπε

Απουσία καναλιού αναφοράς ενώ αυτό ήταν υποχρεωτικό

Εάν ένας οργανισμός δεν διαθέτει κανάλι αναφοράς ενώ ήταν υποχρεωτικό να το διαθέτει, τότε δεν συμμορφώνεται με το Νόμο περί Προστασίας Καταγγελλέων. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει εσωτερική διαδικασία αναφοράς όπως προβλέπει το άρθρο 2 αυτού του νόμου, και επομένως ούτε κανάλι όπου οι υπάλληλοι μπορούν να αναφέρουν με ασφάλεια και κατά προτίμηση ανώνυμα παραβατικές ενέργειες. Για τον οργανισμό αυτό σημαίνει ιδίως ότι στερείται της επισκόπησης σημάτων που θα είχαν κάλλιστα εμφανιστεί εσωτερικά, και ότι ένας υπάλληλος που θέλει να κάνει μια αναφορά θα πρέπει να απευθυνθεί εκτός του οργανισμού.

Ποιες συγκεκριμένες συνέπειες συνδέονται με αυτό — εποπτεία, επιβολή ή άλλο — δεν είναι κάτι σχετικά με το οποίο εκφέρεται γνώμη εδώ· αυτό ανήκει στις αρμόδιες αρχές. Το βέβαιο είναι ότι η απουσία ενός καναλιού αναφοράς αυξάνει τον κίνδυνο η παραβατική ενέργεια να γίνει ορατή μόνο όταν έχει ήδη κλιμακωθεί, για παράδειγμα σε μια εποπτική αρχή ή στο κοινό. Για τους εργοδότες που διστάζουν αν η υποχρέωση ισχύει για αυτούς, είναι λογικό πρώτο βήμα να εξετάσουν από πόσους υπαλλήλους είναι υποχρεωτικό ένα κανάλι αναφοράς, και να διαπιστώσουν ποιος ακριβώς υπολογίζεται στην καθορισμό του ορίου των πενήντα υπαλλήλων — γιατί αυτή η καταμέτρηση δεν είναι πάντα τόσο σαφής όσο φαίνεται.

Πηγή της υποχρέωσης

Η υποχρέωση σύστασης ενός εσωτερικού καναλιού αναφοράς απορρέει από το άρθρο 8 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937, η οποία έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 2 του Νόμου περί Προστασίας Καταγγελλέων. Το Κέντρο για τους Καταγγέλλοντες παρέχει στη σελίδα του με πληροφορίες για εργοδότες μια επεξήγηση του τι σημαίνει αυτή η υποχρέωση στην πράξη και σε τι πρέπει να προσέξει ένας οργανισμός κατά τη σύστασή της. Για όσους αναρωτιώνται τι πρέπει ουσιαστικά να περιέχει μια τέτοια ρύθμιση, υπάρχει ένας κατάλογος τι πρέπει να περιέχεται σε ένα σύστημα προστασίας καταγγελλόντων.