πρέπει οι εργαζόμενοι από το εξωτερικό να μπορούν να υποβάλουν καταγγελίες στη δική τους γλώσσα

Η πολυγλωσσική υποβολή δεν είναι νομική υποχρέωση, αλλά συνιστάται στην πράξη

Το νόμο δεν προβλέπει υποχρεωτικά σε ποια γλώσσα ή γλώσσες πρέπει να προσφέρεται ένα κανάλι υποβολής. Το άρθρο 9 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 ορίζει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να λαμβάνουν σαφείς και προσιτές πληροφορίες σχετικά με την διαδικασία υποβολής, και το άρθρο 2 του Νόμου περί προστασίας των διαφωνούντων ορίζει ότι η εσωτερική διαδικασία πρέπει να είναι διαθέσιμη γραπτώς ή ηλεκτρονικά. Το "προσιτό" δεν μεταφράζεται στο νόμο σε συγκεκριμένη απαίτηση γλώσσας, αλλά σε μια ομάδα με πολλούς εργαζόμενους που δεν ομιλούν ελληνικά, θέτεται το ερώτημα εάν οι πληροφορίες είναι στην πράξη κατανοητές για όλους όσοι πρέπει να μπορούν να τις χρησιμοποιούν.

Για οργανισμούς με διεθνώς σύνθετη σύνθεση προσωπικού, είναι συνηθισμένο να προσφέρεται η σελίδα υποβολής και οι σχετικές επεξηγήσεις σε περισσότερες από μία γλώσσες, ακόμη και αν αυτό δεν διατυπώνεται ως ξεχωριστή νομική υποχρέωση. Ο τρόπος υλοποίησης — ένα σταθερό σύνολο γλωσσών ή η δυνατότητα για τον υποβάλλοντα να επιλέξει μόνος του μια γλώσσα — εξαρτάται από τον εργοδότη. Αυτό συνδέεται με το ευρύτερο ερώτημα πώς ενημερώνω τους εργαζόμενους για το κανάλι υποβολής, στο οποίο η γλώσσα και η προσιτότητα των πληροφοριών είναι ένα μόνιμο επαναλαμβανόμενο σημείο. Επίσης κατά την κατάρτιση της ίδιας της διαδικασίας, όπως περιγράφεται στο τι πρέπει να περιλαμβάνει ένας κανόνας προστασίας διαφωνούντων, το σύνολο των εργαζομένων αποτελεί το σημείο αναφοράς για τη μορφή που επιλέγεται.

Τι ρυθμίζουν και τι δεν ρυθμίζουν το άρθρο 9 και το άρθρο 2

Το άρθρο 9 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 υποχρεώνει σε σαφή και προσιτή ενημέρωση σχετικά με την διαδικασία, και το άρθρο 7 της ίδιας οδηγίας ρυθμίζει την υπό εξέταση σύνθεση των εσωτερικών καναλιών υποβολής σε γενικές γραμμές· καμία από τις δύο διατάξεις δεν αναφέρει απαίτηση γλώσσας. Το άρθρο 2 του Νόμου περί προστασίας των διαφωνούντων επαναλαμβάνει την απαίτηση ότι η διαδικασία πρέπει να αποτυπωθεί γραπτώς ή ηλεκτρονικά, χωρίς να καθορίζει συγκεκριμένη γλώσσα. Η επιλογή της πολυγλωσσικότητας δεν προέρχεται επομένως άμεσα από ένα νομικό άρθρο, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο ένας οργανισμός υλοποιεί μόνος του την απαίτηση της προσιτότητας.